Op 27 april 2026 zagen we deze LinkedIn post van Ken Casier Schepen Stad Antwerpen langskomen. Een bericht te dat we graag nog eens boven water halen. Een bericht die een bekend pijnpunt aankaart ... maar vooral een bericht met een oproep tot meer samenwerken ifv een grotere zelfredzaamheid en effectievere daadkracht.
"Vorige week werd de Nederlandse gemeente Epe getroffen door een zware cyberaanval. Bijna alle inwoners werden geraakt: maar liefst 550.000 bestanden werden gestolen. Vorige maand werd de Waalse gemeente Nandrin gehackt. Het haalde amper het nieuws. Twee weken geleden zagen we hoe Herentals fictief werd platgelegd in Hacked op Streamz. De serie kreeg volle aandacht. De realiteit nauwelijks.
De cijfers bevestigen dat beeld. In 2024 was bijna de helft van alle Vlaamse bedrijven slachtoffer van een cyberaanval. Het pro-Russische hackerscollectief NoName057 legde in oktober websites van Belgische havens, provinciebesturen en lokale besturen plat. Lokale overheden worden aangevallen, niet als uitzondering, maar als patroon. We kijken liever naar een fictieve hack dan dat we ons organiseren tegen de echte.
Van wake-upcall naar dagelijkse realiteit
Als schepen van digitalisering in Antwerpen, en na acht jaar in de Vlaamse IT-sector, heb ik van dichtbij gezien hoe cyberaanvallen organisaties kunnen raken. Op 6 december 2022 viel onze stad grotendeels stil na een cyberaanval. We hebben daar lessen uit getrokken, maar absolute veiligheid bestaat niet — ook niet in Antwerpen. Mijn grootste zorg is niet de technologie, maar hoe we ons organiseren.
De hack van Antwerpen was voor veel besturen een wake-upcall. De impact werd tastbaar en overal zijn de inspanningen opgedreven. Tegelijk zien we dat besturen nog te vaak dezelfde problemen afzonderlijk oplossen, met beperkte slagkracht. Cyberaanvallen treffen individuele systemen. Maar hoe we ons daartegen organiseren, is geen individuele opdracht. Samenwerking groeit, maar is nog geen systeem.
Centrumsteden in Vlaanderen werken steeds vaker samen rond IT en cybersecurity. Waar kennis vroeger werd afgeschermd, ontstaat vandaag structureel overleg en uitwisseling. Dat was enkele jaren geleden ondenkbaar. Net daar zit vandaag de meeste vooruitgang. Maar die samenwerking blijft te versnipperd. Er is geen centrale, gezamenlijke aanpak die kennis, infrastructuur en oplossingen systematisch deelt. Daardoor lossen besturen, groot en klein, nog te vaak dezelfde problemen afzonderlijk op.
De uitdaging ligt dus niet in het besef, maar in de implementatie. Hoe maken we van samenwerking geen optionele oefening, maar een structureel onderdeel van hoe we cybersecurity organiseren?
Beveiliging vraagt samenwerking
Niet elk bestuur moet alles zelf uitbouwen. De grootste winst zit in wat je deelt: infrastructuur, monitoring, incidentrespons. Door samen te werken, verhogen we niet alleen de efficiëntie, maar ook de veiligheid.
Europa legde met NIS2 een wettelijk kader vast dat organisaties verplicht hun digitale beveiliging op orde te brengen en dat eind 2025 ook in Belgische wetgeving werd omgezet. Dat kader is nodig, maar het is geen oplossing. Regelgeving definieert de lat. Ze tilt niemand erover. Het Vlaams Centrum voor Digitale Veiligheid biedt richtlijnen en een blauwdruk. Nuttig, maar niet voldoende. Wat lokale besturen nodig hebben, is geen document. Het is concrete ondersteuning: gedeelde systemen, gezamenlijke capaciteit, iemand aan de lijn als het misgaat.
“In cybersecurity geldt het adagium dat je alleen beter moet beveiligd zijn dan je buur. Laten we dat omdraaien en samen beter worden.”
In centrumsteden zorgt complexiteit voor uitdagingen. Kleinere gemeenten missen schaal. Fusies helpen, maar volstaan niet zonder kennisdeling. De samenwerking tussen steden en gemeenten om use-cases en best practices uit te wisselen, is noodzakelijk. Vandaag bouwt iedereen dezelfde oplossingen, zonder van elkaar te leren.
Een uitnodiging
Hacked toont wat er kan gebeuren. De realiteit toont dat het al gebeurt. Het verschil tussen een goede aflevering en een goed beleid is niet technologie — het is samenwerking.
Daarom is dit ook een uitnodiging. Aan steden en gemeenten, aan provincies, aan het Vlaamse en federale niveau: laten we niet wachten op de volgende aanval om dan pas te beginnen samenwerken. Laten we de kennis, de systemen en de lessen die al bestaan, systematisch delen. Niet als gunst, maar als structuur. Wie rond de tafel wil zitten, is welkom." Ken Casier - Schepen Stad Antwerpen. LinkedIn 27 april 2026.
-/-
SOURCE / BRON > KLIK HIER naar de originele social post.
-/- -/-
Wij zien bij VLAAMSE ICT ORGANISATIE reeds 25 jaar dat de grootste vernieuwing vaak ontstaat vanuit informele samenwerkingsverbanden, gedeelde uitdagingen en besturen die samen oplossingen ontwikkelen. DOEN!
-/-
En zet ook zeker V-ICT-OR's [CIS] cyber en informatieveiligheid dag 2026 ... KLIK HIER in je agenda > 01/10/2026 te Lamot Mechelen. Deze dag wil méér zijn dan een klassieke studiedag over compliance, technische maatregelen of regelgeving. In een wereld waarin lokale besturen steeds afhankelijker worden van digitale ecosystemen, cloudplatformen, data-uitwisseling en artificiële intelligentie, volstaat het niet langer om enkel “NIS2-compliant” te zijn.
Deze dag positioneert zich daarom bewust als de eerste Vlaamse dag die NIS2 overstijgt. Niet de regelgeving staat centraal, maar de vraag hoe lokale besturen werkelijk digitaal weerbaar kunnen worden in een complexe en snel evoluerende samenleving.